Deze 74-jarige man woont in zijn oude garage — maar wacht maar tot je ziet hoe het er van binnen uitziet!

Achter de oude deur

Als Walter de oude garagedeur omhoog trekt, staat er geen grasmaaier achter; er is een tweede wand, van hout, met een glazen deur en een breed raam erin. Op zonnige ochtenden laat hij de oude deur openstaan, en dan stroomt het daglicht de kamer binnen. ’s Nachts en in de winter doet hij de deur weer dicht. Vanaf de straat is het nog steeds gewoon een garage. Van binnen is het een echt huis van ongeveer 240 vierkante voet, wat ongeveer even groot is als een garage voor één auto.

Het eerste wat opvalt, is de vloer. Walter wilde niet op koud beton wonen. Een aannemer legde een vochtwerende laag en een verhoogde houten ondervloer over de betonplaat aan, en daar bovenop legde Walter lichte eikenhouten planken. De muren en het plafond zijn geïsoleerd en bekleed met houten planken, die wit zijn geschilderd. In de zijmuur, die uitkijkt op de achtertuin, hebben ze een nieuw raam gemaakt. Daar staat zijn leesstoel: een oude bruine leren fauteuil, een klein bijzettafeltje en een plank met veelgelezen pocketboeken. „Dit is mijn plekje“, zegt hij. „’s Ochtends koffie, de krant, en ik kan de kleinkinderen zien spelen.“

De kamer staat vol met herinneringen aan Joan. Haar blauw-witte quilt ligt over de rugleuning van zijn stoel. Haar naaidoos staat op de plank, nog steeds gevuld met haar garen. Haar kleine radio staat bij het raam en hun trouwfoto hangt boven de deur. „Ik kon niet alles meenemen,” zegt Walter. „Dus heb ik de spullen meegenomen die ze elke dag gebruikte.“ Maar het slimste deel van dit kleine huisje bevindt zich achterin de kamer. Walter heeft een complete keuken en een slaapkamer ingericht in de ruimte waar vroeger de auto stond. Bekijk op de volgende pagina hoe hij dat heeft gedaan.