Een piepklein keukentje en een bed bij het raam
Tegen de achterwand ligt de keuken van Edna. Die is maar zo’n zes voet lang: een kleine witte gootsteen, een elektrische kookplaat met twee pitten, een kleine koelkast onder het aanrecht en open planken met borden, mokken en eenvoudige glazen potten met bloem, suiker en havermout. In de hoek staat haar oude geëmailleerde broodtrommel. „Ik bak twee keer per week brood“, zegt ze. „Ik maak nu alleen wat kleinere broden.“ Achter een schuifdeur heeft het gezin een piepklein badkamertje aangebouwd met een douche en handgrepen, die helpen om vallen te voorkomen.
Haar bed staat onder het nieuwe zijraam, zodat het eerste wat ze ’s ochtends ziet de dennenbomen zijn. Het is gemaakt van haar bruidsquilt, die ze op haar negentiende heeft genaaid. Onder het bed zitten lades voor haar kleding. Alles in de kamer ligt binnen een paar stappen. Edna zegt dat dat precies is wat ze wilde. „In de boerderij liep ik de hele dag rond, alleen maar om mijn bril te vinden“, zegt ze.
Als je zo’n plek voor een van je ouders overweegt, kijk dan eerst even naar de regels. In de meeste Amerikaanse steden heb je een vergunning nodig om een schuur om te bouwen tot een woonruimte, en moet een houtkachel volgens de voorschriften worden geïnstalleerd. Dan heeft dit bij zijn gemeente nagevraagd voordat ze begonnen. Voor Edna was het elke stap waard. Ze heeft haar eigen deur, haar eigen kachel en haar zoon op dertig stappen afstand. „Dit is het kleinste huisje dat ik ooit heb gehad”, zegt ze. „En het is het gelukkigste.” Zou jij net als Edna in een klein schuurtje in het bos kunnen wonen?