Vlakbij het midden van de kas staat een houten huisje. Het wordt omringd door weelderige beplanting, verhoogde plantenbakken, tuingereedschap en eenvoudige looppaden. De warme houten muren staan in schril contrast met het stalen frame erboven. Door dat contrast valt het huisje meteen op, maar toch voelt het alsof het één geheel vormt met alles wat eromheen groeit.
De kas beslaat meer dan 300 vierkante meter. Dat biedt de eigenaar veel meer ruimte dan het tiny house alleen zou kunnen bieden. Zijn voortuin is beschermd tegen regen en harde wind. Hij kan de deur openen, naar buiten stappen en toch in de beschutting blijven. Zelfs op een koude Tasmaanse dag blijft de ruimte rondom het huis bruikbaar.
Het gebouw is niet ingericht om indruk te maken op bezoekers. Het is ontworpen om een praktisch leven te ondersteunen. De ramen laten licht binnen en bieden uitzicht op de tuin. Klimplanten bedekken delen van de buitengevel. Een eenvoudig pad verbindt de ingang met de moestuinen. Het geheel voelt ruimer aan dan een normaal tiny house, omdat het dagelijks leven niet ophoudt bij de voordeur. De kas fungeert als een tweede omhulsel rond het huis. Het biedt extra ruimte, beschutting en vrijheid zonder dat er een veel groter huis voor nodig is. Elk deel heeft een duidelijk, nuttig doel.