De tuin wordt een extra kamer
Een van de meest opvallende kenmerken van het huis is de enorme glazen schuifwand naast de woonkamer. Als deze gesloten is, fungeert hij als een breed panoramavenster dat de tuin, de buitentafel en de omringende bomen omlijst. Wanneer hij openstaat, verdwijnt de grens tussen de woonkamer en het terras bijna volledig, waardoor de hoofdruimte op natuurlijke wijze overgaat in het landschap.
Deze verbinding verandert de manier waarop de kleine plattegrond wordt ervaren. Het gezin is niet uitsluitend afhankelijk van de gemeten binnenoppervlakte, omdat het terras en de tuin extra plekken worden om te eten, te spelen, gasten te ontvangen of gewoon buiten te zitten. Lange, ononderbroken zichtlijnen zorgen er bovendien voor dat het interieur ruimer aanvoelt, aangezien het uitzicht zich ver voorbij de fysieke rand van de houten vloer uitstrekt.
Het rondomlopende terras zorgt ervoor dat deze verbinding niet beperkt blijft tot één indrukwekkende doorgang. Slaapkamers, de keuken en andere delen van het huis hebben hun eigen deuren of ramen die uitkijken op de buitenlucht. Bij mooi weer kan het gezin zelfs langs de beschutte buitenkant lopen in plaats van door alle binnenruimtes te gaan. Het is een typisch Japanse benadering van overgangen, gecombineerd met de Scandinavische voorkeur voor daglicht, frisse lucht en een dagelijkse verbondenheid met de natuur.