Earl's bar in de kelder
In de winter van 1965 bracht Earl elk weekend door in de kelder. Toen hij in het voorjaar weer naar boven kwam, had hij een bar gebouwd. De wanden bestaan uit knoestige grenen planken, goudkleurig en glanzend. De bar heeft een beklede rode vinyl voorkant met messing studs en vijf rode krukken op verchroomde poten. Daarachter staan glazen planken met oude cocktailglazen, een sodasifon en een schaal met luciferdoosjes van restaurants die al lang geleden zijn gesloten. Earls bowlingtrofeeën staan op een rij op een plank. De vloer bestaat uit rode en zwarte tegels, gelegd als een dambord.
In de hoek staat een kaarttafel waar Dorothy en Earl veertig jaar lang elke vrijdag met de buren euchre speelden. Ernaast staan een oude platenspeler en een stapel platen: Patsy Cline, Dean Martin, Perry Como. „Elke oudejaarsavond kwam de hele straat die trap af“, zegt Dorothy. „Earl maakte de drankjes klaar en ik bakte de worstjes. We dansten hier tot één uur ’s nachts.“
Mensen vragen haar waarom ze het huis nooit hebben verbouwd. Dorothy haalt haar schouders op. „Waarom zouden we? Er was niets kapot,” zegt ze. „Earl en ik vonden het prima zo. Dat was genoeg.” Ze vindt het niet jammer om weg te gaan, zegt ze, omdat ze bij haar dochter gaat wonen en omdat zoveel mensen haar huis willen zien precies zoals zij het heeft gehouden. Ze heeft maar één wens voor degene die het koopt: behoud Earls bar. Zou jij dit huis precies zo houden als Dorothy het heeft achtergelaten, of zou je er iets aan veranderen?