Waarom zou iemand ervoor kiezen om op deze manier te leven?
Dat is waarschijnlijk de vraag die de meeste mensen als eerste zouden stellen. Waarom zou je bewust afstand doen van elektriciteit, stromend water en zoveel gemakken van het moderne leven? Voor Emma gaat het antwoord over veel meer dan alleen wonen in een ongebruikelijk huis. Ze wilde een eenvoudiger bestaan en een nauwere band met de natuur. Na verloop van tijd raakte ze steeds meer geïnteresseerd in een levenswijze zonder de voortdurende kosten en complexiteit die gepaard gaan met conventionele woningen.
Haar tiny house bood haar de mogelijkheid om dat te doen. Omdat de ruimte zo klein is, kan ze niet eindeloos veel spullen verzamelen. Omdat er geen elektriciteit is, volgt ze het natuurlijke ritme van het daglicht veel nauwkeuriger. En omdat het vervullen van dagelijkse behoeften inspanning vergt, blijft ze nauw verbonden met het land om haar heen. Wat veel mensen als ongemakken zouden beschouwen, is voor haar een normaal onderdeel van haar dagelijkse routine geworden.
Dat betekent niet dat Emma vindt dat iedereen zijn huis moet verlaten en in het bos moet gaan wonen. Maar na jarenlang op deze manier te hebben geleefd, heeft ze ontdekt dat ze veel van de dingen die ze vroeger als noodzakelijk beschouwde, eigenlijk niet mist. Sterker nog, ze beschrijft haar levensstijl als een soort luxe. Niet luxe in de traditionele zin van dure meubels of moderne technologie. Haar idee van luxe is een thuis hebben dat haar de vrijheid geeft om te leven zoals zij dat wil.