De volgende ochtend begon Leah de notitieboekjes van Evelyn door te nemen. De meeste waren precies zoals ze had verwacht. Haar grootmoeder had aantekeningen gemaakt over vogels, het weer, broeddata en veranderingen in de tuin. Maar het laatste notitieboekje was anders. Tussen de gewone aantekeningen stonden korte notities die niets met vogels te maken leken te hebben.
“Bestelwagen na middernacht.” “Dozen via de achteringang.” “Weer iemand boven.” “Reservesleutel?” Evelyn had verschillende datums naast kentekennummers genoteerd. Op een andere plek had ze opgeschreven dat ze voetstappen in het huis had gehoord nadat ze de deuren op slot had gedaan. In geen van de aantekeningen werd een persoon bij naam genoemd. Leah las ze meerdere keren door, in een poging te begrijpen wat Evelyn had gezien.
Leah liet het notitieboekje aan Hannah en de rechercheurs zien. Ze waren meteen geïnteresseerd. Ze maakten foto’s van elke pagina. Een van de kentekens bleek van een auto te zijn die de agenten zouden opsporen. Terwijl ze toekeek hoe ze met kopieën van de aantekeningen vertrokken, begreep Leah iets belangrijks. Evelyn was in haar laatste maanden niet zomaar nerveus geweest. Ze had iets bijgehouden.