Ze nam de treden één voor één, haar slechte been slap naar beneden hangend. Op de bovenste trede boog ze zich voorover in de doos en pakte het katje bij de nekvel op, voorzichtig, zoals een huiskat dat zou doen. Lily ademde uit, waardoor het glas besloeg.
De bobcat draaide zich om om weer naar beneden te gaan. Haar gewonde poot raakte de trede. En de draad moet aan de rand van het hout zijn blijven haken, want ze struikelde plotseling en viel de laatste twee treden naar beneden, het grind in. Het katje tuimelde uit haar bek en lag jammerend in de vorst.
De moeder probeerde op te staan. Ze trok haar achterpoten onder zich, en daarna haar gezonde voorpoot. De met draad omwikkelde poot knikte door. Ze ging naast haar kitten liggen, snel ademend, met zwaar op en neer gaande flanken. Walt wachtte tot ze het nog eens zou proberen. Dat deed ze niet.