Sarah liep terug naar de veranda, haar gedachten gingen alle kanten op. Een toevallige inbreker zou niet over het gereedschap of de tijd beschikken om een zwaar uitgevoerd nachtslot vakkundig te vervangen. Wie zou het slot hebben vervangen? Verlangend naar antwoorden stapte ze van de veranda af en sloop langs de zijkant van het huis, waarbij ze haar gezicht tegen het koele glas van het woonkamerraam drukte. Toen haar ogen aan het schemerige interieur gewend raakten, hapte ze naar adem.
De gezellige, bij elkaar geraapte meubels die ze in de loop der jaren met zoveel liefde had neergezet, waren verdwenen. In plaats daarvan stonden er strakke, moderne banken en was er een pas geschilderde accentmuur. Plotseling schoot haar een herinnering te binnen. Voordat haar oom was overleden, had hij gezegd dat er grote structurele renovaties aan het strandhuis op de planning stonden. Sarah was zo volledig in beslag genomen door haar werk bij het bedrijf dat ze het helemaal was vergeten.
Toen ze besefte dat deze interieurverandering het gevolg moest zijn van die lang uitgestelde renovaties, voelde ze een enorme golf van opluchting over zich heen komen. Ze haalde haar telefoon tevoorschijn en belde onmiddellijk Martha, de vaste huishoudster uit de buurt die het onderhoud van het pand regelde.