Mijn vriend vertelde me dat hij bij zijn vrouw weg zou gaan — en toen nodigde zijn vrouw me uit voor zijn verjaardagsfeestje…

Eileen dacht dat ze de enige man op aarde had gevonden die geen feest ter ere van zichzelf wilde. Binnenkort zou hij achtendertig worden, en Mark wuifde kaarsjes en confetti weg alsof ze hem persoonlijk beledigden.

"Ik heb echt geen grootse ophef nodig," zei hij op een avond tegen haar, met zijn hoofd op haar schouder, alsof hij zich bijna schaamde voor het idee dat hij in het zonnetje werd gezet. Eileen vond het aandoenlijk — een volwassen man die geen behoefte had aan applaus van de hele wereld.

Dus besloot ze het voor zijn verjaardag klein te houden: afhaalmaaltijd, een goede fles wijn en een leren dagboek dat ze had laten monogrammeren. Toen ze hem het plan vertelde, grijnsde hij en zei: „Jij bent de enige die me echt begrijpt.” Ze sloeg die opmerking op als een compliment. Ze had geen idee dat er een reden was waarom hij geen groot feest wilde.