Mijn vriend vertelde me dat hij bij zijn vrouw weg zou gaan — en toen nodigde zijn vrouw me uit voor zijn verjaardagsfeestje…

Wat het huwelijk en de reputatie van de man betreft, verliep het allemaal heel rustig: niemand schreeuwde. Er werden geen borden gegooid en er werden geen dramatische afscheidswoorden uitgesproken tussen de tranen door. Zijn getuige van de bruiloft schudde zijn hoofd en zei, luid genoeg zodat de hele zaal het kon horen: „Die man is altijd al slordig geweest.”

Mark probeerde het nog één keer — „Dit is waanzinnig, jullie zijn allebei gek“ — maar niemand hapte toe. Maandenlang had hij zorgvuldig gelogen, en uiteindelijk bleek dat hij niet werd ontmaskerd door een privédetective of een verdacht bonnetje. Het waren twee vrouwen met een goede wifi-verbinding en vijfenveertig minuten vrije tijd.

Laura hief haar glas naar de aanwezigen alsof ze een zakelijke bijeenkomst afsloot. „De taart is nog steeds lekker,” zei ze. „Neem gerust nog een stukje mee als jullie weggaan.” Daarna liep het feest snel leeg, zoals dat gaat als het entertainment eenmaal voorbij is.