Hij raakte tijdens de reddingsoperatie vermist — maar toen zorgde een alarmerende ontdekking in zijn kamp ervoor dat alles veranderde

Het kostte een uur om Mia te bereiken. De reddingswerkers spanden een touw over de kloof en leidden haar langs een smalle richel in de richting van Tom. Ze was uitgeput en uitgedroogd, maar ze kon nog wel lopen. Haar lippen waren gebarsten door de koude nachten, en één mouw was gescheurd op de plek waar ze tijdens de hevigste regenbui onder een omgevallen boomstam was gekropen om beschutting te zoeken. Voordat ze iets dronk, bleef ze maar naar Oliver vragen. Hij had haar gisteren gevonden en haar het grootste deel van zijn eten gegeven, voordat hij een route op grotere hoogte zocht.

Mia legde het uit. Op haar eerste dag volgde ze een breed pad waar het gemarkeerde pad omgevallen bomen heen liep. Ze had niet door dat het een bosweg was. Uren later keerde ze terug, maar door de regen was de helling losgeraakt. De route stortte achter haar in. Haar telefoon had geen bereik, dus had ze alleen nog haar fluitje.

Oliver hoorde het enkele dagen later toen hij de weg volgde. Hij stak de kloof over en beloofde Mia hulp. Op de terugweg begaf de modderige oever het onder hem. Hij gleed naar een lager gelegen richel en kon er niet meer uitklimmen. Mia beantwoordde zijn fluitjes de hele nacht door, dus hij wist dat ze er was. Toen hoorde Tom Oliver weer fluiten, gevolgd door een scherpe knal stroomopwaarts. De richel onder hem bewoog.