De volgende foto was een chaotische waas. De camera was tijdens de val vastgelegd en legde de vloer vast vanuit een heftige, schuine hoek. Stof streepte als rook door het beeld. De verroeste beitel lag vlakbij het platform, haastig weggegooid. In de bovenste hoek van de foto was de mouw van een man zichtbaar – zijn hand greep de canvas gereedschapstas vast.
De laatste teruggevonden foto was sterk onderbelicht, maar de technicus had de schaduwen digitaal versterkt. Vlakbij de smalle uitgang was een silhouet in beweging vastgelegd, op de vlucht naar het licht. Het gezicht van de man was afgewend, maar hij droeg de zware tas.
Op de directe voorgrond reikte een hand wanhopig naar de cameralens – de hand van Elias. En vlak achter hem opende zich een enorme, gekartelde scheur langs het plafond. „De structurele integriteit van de grot,” zei Mara, terwijl de puzzelstukjes eindelijk op hun plaats vielen. ‘Harlan gebruikte zwaar gereedschap om zich een weg naar binnen te banen. Hij heeft de breuklijn aangetast.’