Luna zag geen geest; ze voelde de hoge tonen van de falende machines en de vreemde elektrische lading in de lucht waar mensen biologisch blind voor zijn. De zoete geur was de geur van ozon en rottende isotopen. De experts vertelden hen later dat het “metaalachtige” gevoel in hun mond het eerste teken was van acute blootstelling. Als de kat niet bij die deur was gebleven om hen te waarschuwen voor het onzichtbare gevaar, zouden ze op een nacht gewoon in slaap zijn gevallen en nooit meer wakker zijn geworden.
De inspecteurs legden verder uit dat het gebroken nachtslot geen externe daad van geweld was, maar van de natuurkunde. De ‘radiumkamer’ was een graf onder druk geworden; toen de binnenste afdichtingen het uiteindelijk begaven, had de resulterende luchtstroom genoeg kracht om de kelderdeur van binnenuit open te breken en zo de weg vrij te maken voor de giftige gassen om de rest van het huis binnen te komen.