Het “krassende” geluid werd eindelijk verklaard. Een primitieve, mechanische blaasbalg – een ventilatiesysteem dat was ontworpen om te draaien op een langzaam loslatende, verzwaarde katrol – was na tachtig jaar nog steeds aan het piepen en probeerde lucht door een kamer te blazen die was dichtgemetseld en vergeten. Het was een meesterwerk van ongeoorloofde techniek, maar toen Sarah de bussen met schedel-en-kruisbeenpictogrammen beter bekeek, besefte ze dat de “blaasbalgen” eigenlijk een geconcentreerd, geurloos gas in hun huis lekten.
Het ergste van de waarheid was niet een monster of een misdaad. Het was de “radiumkamer” – een privé, illegale locatie voor vroege stralingsexperimenten. Dr. Thorne was niet alleen een natuurkundige, hij was geobsedeerd door eeuwigdurende energie en hij had verschillende onstabiele, gloeiende chemische verbindingen achtergelaten die al tientallen jaren langzaam aan het degraderen waren. Het mechanische systeem, bedoeld om de giftige stoffen in te dammen, faalde en veroorzaakte de “ionisatie” die Luna had gevoeld.