"Wat is er?" vroeg Hannah, terwijl ze zich over de glazen toonbank heen boog. Haar hart maakte plotseling en onverwacht een sprongetje tegen haar ribben.
Miller gaf niet meteen antwoord. Hij deed de lampen uit en legde de ring voorzichtig op een zwart fluwelen kussentje. Hij zag er oprecht van slag uit. „Ik heb wel een idee, maar in vijftig jaar laboratoriumwerk heb ik maar twee echte exemplaren gezien. Beide waren kleiner dan een erwt. Deze steen is zo groot als een kersenpit.”
Hannah vroeg hoeveel het waard was. Miller schudde langzaam zijn hoofd. „Als ik je nu een bedrag noem, is dat slechts een gok. En als ik gelijk heb, is gokken gevaarlijk. We moeten dit naar het Gemological Institute of America in New York sturen. Zij beschikken over de spectrografen. Laten we eerst een officieel rapport van hen afwachten voordat we nog iets zeggen.“