Ze heeft nooit kinderen gehad — maar uit een DNA-test blijkt dat ze een dochter heeft!

Na een reeks berichten had Molly eindelijk een naam: Emily Bushnell. Molly herhaalde die zachtjes, alsof het hardop uitspreken de connectie duidelijker zou maken. Emily was ook uit Zuid-Korea geadopteerd en in de Verenigde Staten opgegroeid. Ze was geboren in 1985. Geen van beide vrouwen was ooit verteld over een biologisch broertje of zusje. Toch lieten de DNA-cijfers zich niet in een eenvoudige verklaring vatten.

Molly en Emily begonnen rechtstreeks met elkaar te chatten. Ze vergeleken het weinige dat ze wisten over hun adoptie, maar de gegevens waren onvolledig. Toen stelde Molly een vraag die ze op de een of andere manier hadden vermeden. „Wanneer ben je jarig?“ Emily antwoordde even later. „29 maart 1985.“ Molly staarde naar het scherm. Haar handen stonden stil. Ze typte terug: „Dat is ook mijn verjaardag.“

Haar man las de chatberichten mee over haar schouder. „Molly… wat als jullie een tweeling waren?” Ze schudde onmiddellijk haar hoofd. „In mijn dossier staat niets over nog een baby.” Toch bleef het idee in de lucht hangen. Hetzelfde land. Hetzelfde jaar. Dezelfde dag. Beiden geadopteerd. Molly en Emily besloten dat het geen zin had om nog langer te gissen. Ze spraken af elkaar persoonlijk te ontmoeten en in eerste instantie geen videogesprek te voeren. Molly wilde de eerste echte ontmoeting face-to-face laten plaatsvinden. Nu was er nog maar één ding over om te ontdekken!