Ze heeft nooit kinderen gehad — maar uit een DNA-test blijkt dat ze een dochter heeft!

Het bericht kwam van een volwassene die banden had met Isabels account. Ze waren begrijpelijkerwijs terughoudend en deelden aanvankelijk niet veel, wat Molly begreep. Isabel was nog maar een kind, en Molly was nog steeds een vreemde van een DNA-website. Maar één detail sprong meteen in het oog. Isabels moeder was ook geadopteerd uit Zuid-Korea. Molly las de zin twee keer. „Dat kan geen toeval zijn“, zei ze.

Voor het eerst begon Molly verder te denken dan het idee van een testfout. Misschien was Isabels moeder een halfzus. Misschien hadden ze dezelfde biologische vader. Misschien was ze een nicht uit een tak van de familie waarvan Molly het bestaan nooit had geweten. Molly haalde haar adoptiedocumenten tevoorschijn en doorzocht elke pagina op zoek naar een vermelding van broers of zussen. Er stond niets. Geen zus. Geen tweede kindje. Geen aanwijzing.

Later kwam er een tweede bericht binnen met één detail. Isabels moeder was in 1985 geboren, hetzelfde jaar als Molly. Dat beperkte de mogelijkheden, maar loste niets op. Molly had nog steeds geen naam, geen foto en geen exacte geboortedatum. „We weten nog steeds niets,” zei ze tegen haar man. Hij knikte. Ergens achter Isabels verhaal schuilde een vrouw die misschien alles zou kunnen verklaren.