Een arts was het beu dat auto’s de ambulanceplaats blokkeerden — dus nam hij het heft in eigen handen

Luis liep naar de stoeprand, helemaal buiten adem, en leunde zwaar tegen het stuur van haar scooter. „Kun je ze niet gewoon hogere boetes geven? Ze wegslepen? Iets doen? Ze blokkeren letterlijk de weg voor mensen met een hartaanval.”

Denise nam een langzame, bedachtzame hap van haar appel en slaakte een diepe zucht. „Geloof me, Doc, ik zou niets liever willen dan hier op deze oprit twintig hoge boetes per dag uitschrijven. Maar er zijn regels over wat ik ze mag aanrekenen, en het zou niets veranderen. Ze zouden het zelfs niet erg vinden om die boetes te betalen als ze daardoor een top parkeerplaats zouden krijgen. Bovendien is deze hele oprit privé-eigendom van het ziekenhuis. De parkeerwachten van de stad hebben hier geen enkele officiële bevoegdheid.”

"Dus mensen komen er gewoon mee weg om levens in gevaar te brengen vanwege een perceelgrens?" vroeg Luis, terwijl zijn stem brak van ergernis. "Als je me een schriftelijke machtiging kunt bezorgen om hier een parkeerverbod af te dwingen, ruim ik dit terrein graag binnen enkele minuten voor je op," legde Denise uit, terwijl ze met haar stylus naar zijn borst wees.