Een arts was het beu dat auto’s de ambulanceplaats blokkeerden — dus nam hij het heft in eigen handen

Luis probeerde eerst zijn eigen methoden uit. Hij kocht een enorme pakket neon-gele plakbriefjes en besteedde zijn korte lunchpauzes aan het opplakken van directe boodschappen op de voorruiten van overtreders: Dit is een cruciale noodstrook. Er kunnen mensen omkomen als je hier parkeert. De briefjes werden stelselmatig verfrommeld en zonder erbij na te denken op de stoep gegooid.

"Je verspilt goede lijm, Doc," klonk er op een zwoele dinsdagmiddag met een schorre stem vanaf de overkant van de straat. Luis draaide zich om en zag Denise, een ervaren parkeercontroleur van de gemeente, op haar officiële witte scooter zitten.

Ze knabbelde nonchalant aan een broodje ham en keek met een geamuseerde grijns toe hoe hij zijn wanhopige strijd voerde. „Ze lezen geen papieren kranten,” zei Denise, terwijl ze kruimels van haar veiligheidsvest afveegde. ‘De mannen die in die auto’s rijden, gaan pas opletten als het ze daadwerkelijk geld kost. De parkeerboetes die ik uitschrijf, zijn voor hen slechts zakgeld.’