Een van de grappigste beelden in Grizzlers collectie is gerelateerd aan eten, maar niet op de voor de hand liggende manier. In plaats van een prachtig bereide maaltijd, zag de camera opgestapelde boodschappendozen en blikjes achterin een voertuig. Het is een vreemd onderwerp voor een foto, tenzij je je herinnert wie de foto nam. Voor een hond heeft voedsel geen presentatie nodig. Het heeft alleen mogelijkheden nodig.
Het beeld voelt zo ongefilterd. Het kon Grizzler niet schelen of de dozen er artistiek uitzagen. Etiketten, balans of achtergrond konden hem niet schelen. Iets aan dat open voertuig, die opgestapelde voorraden en de belofte van voedsel was genoeg om zijn hartslag te laten stijgen. De camera gehoorzaamde gewoon.
Dat heeft iets heel grappigs en eerlijks. Mensen zouden kunnen doen alsof ze eten fotograferen om de kleuren of de styling, maar Grizzler kwam direct tot de waarheid. Eten is belangrijk. De geur ervan is zelfs nog belangrijker. Deze foto is misschien visueel gewoontjes, maar emotioneel is het een van de duidelijkste pagina’s in zijn dagboek.