Moeder denkt dat ze een tweeling krijgt — maar wanneer de dokter haar onderzoekt, roept hij om hulp...

Toen de verpleegsters klaar waren met het onderzoeken van de eerste twee baby’s, keek dr. Hayes met een stralende, veelbetekenende glimlach over het operatiegordijn heen. „Vouw die babydekentjes nog maar niet dicht, mama en papa,” zei hij met een warme glimlach. „We zijn hier nog niet helemaal klaar!” Sarah en Mark knipperden volkomen verbaasd met hun ogen, keken elkaar aan en richtten vervolgens hun aandacht weer op de dokter.

Nog voordat ze zijn woorden goed en wel hadden kunnen verwerken, reikte dr. Hayes voorzichtig weer naar binnen en haalde een derde bloeiende baby ter wereld. Een heldere, luide kreet vulde de kamer toen Baby C, weer een gezonde jongen, plotseling zijn intrede deed. Het operatieteam barstte in verrukt gelach uit bij de enorme verrassing van het moment. Mark stond met open mond te staren naar de steeds langer wordende rij warmhoudmandjes.

Zonder ook maar een moment te aarzelen, hielp dr. Hayes de vierde en laatste baby voorzichtig ter wereld. Baby D, een klein maar opmerkelijk sterk meisje, slaakte een krachtige, levendige kreet die weerkaatste tegen de betegelde muren. Vier gezonde baby’s van 34 weken – twee jongens en twee meisjes – ademden, huilden en rustten nu veilig onder de warme lampen van de kraamafdeling, waardoor een dubbele bevalling in een oogwenk veranderde in een vierlingwonder.