Moeder denkt dat ze een tweeling krijgt — maar wanneer de dokter haar onderzoekt, roept hij om hulp...

Later die middag heerste er in de rustige verkoeverkamer een vredige sfeer, doordrenkt van warm zonlicht. Sarah lag comfortabel in bed; haar kleur keerde terug terwijl ze twee van haar pasgeboren baby’s vasthield, terwijl Mark de andere twee in een grote schommelstoel vlakbij vasthield. Dr. Hayes kwam de kamer binnen met een stapel bijgewerkte dossiers; een ontspannen en gelukkige glimlach had de plaats ingenomen van de intense concentratie van eerder.

Hij schoof een stoel bij en haalde de originele echografie-afdrukken van acht weken tevoorschijn om uit te leggen wat er was gebeurd. Tijdens die vroege echo’s hadden twee van de embryo’s zich direct achter de andere twee genesteld, in een perfect rechte lijn ten opzichte van de echokop. Omdat standaard tweedimensionale beeldvorming de diepte in vlakke lagen weergeeft, hadden de voorste twee baby’s de achterste twee gedurende de vroege stadia van de zwangerschap volledig in de schaduw gehouden.

Omdat de baby’s tijdens het derde trimester snel groeiden, hadden ze simpelweg te weinig ruimte om in de juiste positie te blijven. Door hun verandering van houding ontstond de plotselinge verdringing die dr. Hayes tijdens de controle in de middag opmerkte. Zijn besluit om de bevalling te versnellen was niet het gevolg van een medische fout, maar eerder een noodzakelijke reactie op vier gezonde, groeiende baby's die gewoon klaar waren om de wereld te verkennen.