Arthur haalde diep en trillend adem door de hoorn. „Zou je het hele pand echt rechtstreeks van mij willen kopen?” „Dat zou alleen kunnen als je de prijs verlaagt, maar aangezien we het hierover eens zijn, zou het betaalbaar moeten zijn,” antwoordde Emily. „Als we eigenaar van het pand zijn, worden we de enige verhuurders en kunnen we haar verblijf wettelijk beëindigen.“ Arthur voelde zich opgelucht en stemde gretig in met een verkopersfinanciering van de duplex ver onder de marktwaarde, alleen maar om een einde te maken aan de nachtmerrie.
Hij regelde in alle stilte dat Evelyn naar een gezellig huisje op vijf minuten afstand van zijn huis kon verhuizen, waarbij hij het startkapitaal gebruikte om haar verzorging veilig te stellen nog voordat er papieren waren ondertekend. De transactie vereiste absolute geheimhouding. Drie weken lang leidde Emily een dubbelleven: overdag rondde ze met advocaten het contract voor financiering door de verkoper af, terwijl ze deed alsof ze in elkaar was geslagen telkens wanneer ze Tanya op de oprit tegenkwam.
Op 14 november werd de akte officieel geregistreerd op naam van Emily’s LLC. Om 10.15 uur liep Emily, met in haar hand een officiële kennisgeving van eigendomsoverdracht en een onmiddellijke opzegtermijn van dertig dagen, naar de voordeur van Tanya en klopte drie keer aan. Toen Tanya de deur opendeed, overhandigde Emily haar de envelop. "Goedemorgen, Tanya. Ik bezorg dit namens de nieuwe eigenaren."