Een man heeft 17 jaar lang in zijn kelder aan zijn droom-Lamborghini gewerkt. Toen hij er eindelijk mee naar buiten reed, kon niemand zijn ogen geloven

Het project nam veel meer tijd in beslag dan alleen de weekenden en vrije avonden. Jaar na jaar bleef Ken elk detail verfijnen en weigerde hij ook maar enig onderdeel van de bouw overhaast af te ronden. Toen het chassis en de aandrijving eenmaal klaar waren, richtte hij zijn aandacht weer op de carrosserie. Er gingen talloze uren zitten in het aanbrengen van plamuur, het schuren van panelen, het controleren van spleten en het bijwerken van oppervlakken, totdat deze zo nauw mogelijk aansloten bij de originele Lamborghini.

Zelfs details die veel mensen over het hoofd zouden zien, kregen dezelfde obsessieve aandacht. De iconische schaardeuren werden met de hand vervaardigd. De koplampen pasten perfect in hun behuizingen. Elke carrosserielijn liep precies zoals het hoorde. Langzaam maar zeker veranderde de onafgewerkte verzameling metalen panelen in een van de meest herkenbare supercars die ooit zijn ontworpen.

Bijna zeventien jaar nadat de allereerste aluminiumplaat was gesneden, leek het project eindelijk voltooid. Er was echter één enorm probleem. De voltooide Lamborghini zat vast in de kelder waar hij was gebouwd.