De deskundige stelde zich voor als Rachel en vroeg Laura om bij het begin te beginnen. Laura liet haar de eerste groep gaatjes zien, het zachtere stuk gazon en de emmer met bruin water. Rachel vroeg hoe oud het huis was, of Laura documentatie had over oude afvoersystemen en wanneer de geur was begonnen. Laura beantwoordde alle vragen zo goed als ze kon, maar ze had weinig informatie.
Rachel kwam niet met een theorie. In plaats daarvan liep ze langzaam door de tuin en markeerde ze plekken met kleine vlaggetjes. Ze stak een sonde in de grond naast een van de gaten, haalde hem eruit en probeerde het vervolgens nog eens iets verderop. Laura keek toe vanaf het terras. Op de derde plek zakte de sonde plotseling dieper weg. Rachel verstijfde, testte hetzelfde gebied nogmaals en zei tegen Laura en Daniel dat ze moesten blijven waar ze waren.
“Wat heb je gevonden?” vroeg Laura. Rachel gaf niet meteen antwoord. Ze controleerde nog een stuk en kreeg hetzelfde resultaat. Toen liep ze terug naar het terras. ‘Er zit een holle ruimte onder een deel van dit gazon,’ zei ze. Laura keek naar het gras waar ze elke dag overheen liep. ‘Hoe groot is die holle ruimte?’ Rachel wierp een blik op het gemarkeerde gebied. ‘Dat weet ik nog niet. Maar niemand mag daarheen lopen totdat ik het weet.’