"Centrale, dit is Vance! We hebben een medisch noodgeval bij Grid Nine!" riep Elena in de telefoon, terwijl ze met horten en stoten naar adem hapte. "Er ligt een onbekend vaartuig bloot in de gletsjerwand! Er zit een overlevende in, die roept in een taal die ik niet kan verstaan! We hebben nu meteen zwaar reddingsmateriaal en een medisch team nodig!“ Het verbijsterde antwoord van de radio-operator werd onderbroken door ruis toen de storm dichterbij kwam.
Omdat het basisteam minstens een uur rijden verwijderd was, wisten Elena en Sam dat ze niet konden wachten. De stem die door het ijs heen kraakte, werd merkbaar zwakker; de vervormde woorden vielen uiteen in natte, schorre uitbarstingen van ruis. „Hun zuurstof raakt op, Sam!” schreeuwde Elena, terwijl ze een zware lierkabel in het stevige ijs boven de holte verankerde. „We moeten ze er nu meteen uit halen!”
Sam liet zich langs de ijswand naar beneden glijden; zijn stijgijzers grepen zich vast in de gletsjer toen hij de donkere, ingebedde massa bereikte. Van dichtbij kon hij eindelijk zien dat het geen rots was – het was een glad, afgerond oppervlak bedekt met rijp en diepe brandsporen. Hij ramde zijn pikhouweel in het omringende ijs en werkte verwoed door om een geul rond het zware voorwerp te hakken, voordat de persoon binnenin volledig stilviel.