Sam haalde een zware stalen koevoet uit zijn rugzak en duwde de punt onder de buitenste grendel, terwijl Elena met een voorhamer op het handvat sloeg. Maar het vergrendelingswiel zat vastgelast, ingeklemd tussen decennia aan samengeperste vorst en verroeste bouten. Elke slag stuurde een harde schokgolf door Sams armen, maar het zware luik weigerde zelfs maar een millimeter te wijken.
"Het zit helemaal vast!" schreeuwde Sam gefrustreerd, terwijl hij zich met zijn volle gewicht tegen de balk wierp. „Als er daarbinnen nog iemand ademt, kunnen we deze afsluiting niet alleen met handgereedschap openbreken!“ Alsof het een antwoord was, klonk het zware gedreun van rotorbladen door de storm heen, terwijl een enorme militaire reddingshelikopter eindelijk door de wolken brak en in een werveling van sneeuwlandschap aan de voet van de klif landde.
Een team van hulpverleners en specialisten snelde naar buiten met hydraulische kniptangen, zware branders en medische nooduitrusting. „Achteruit!“, beval de teamleider, terwijl hij de technici opdroeg een veiligheidszone rond de bolvormige capsule in te stellen; het medisch personeel stond ondertussen paraat met zuurstoftanks en brancards, in de verwachting een bewusteloze overlevende van een recent vliegtuigongeluk te moeten bergen.