Hij kwam dichterbij, het licht van zijn zaklamp trilde terwijl hij een dikke laag slib en vuil wegveegde. Onder het sediment lag een hoop stenen die eruitzagen als erts dat lang geleden was gedolven maar door de stroming werd meegevoerd. Ze waren ruw en deels bedekt met zand, maar onder het puin was een duidelijke, onmiskenbare glinstering van iets gouds of amberachtigs te zien.
Hij nam aan dat een eerdere duiker een ader had gevonden of misschien was het lading die verloren was gegaan door het getij. Toen hij een handvol van de kleinere stenen verzamelde, stokte zijn opwinding door een praktisch probleem: ze waren te klein voor de brede mazen van zijn commerciële net. Als hij ze er gewoon in zou gooien, zouden ze door de mazen vallen en voor altijd verloren gaan in het slib.
Hij keek wanhopig om zich heen op zoek naar een oplossing, zijn licht viel terug op de stijve, canvas ledematen van het antieke duikpak dat naast het rif lag.