In het schemerige licht van de werpkist zag puppy nummer vijf er anders uit dan de anderen. Hij leek eigenlijk helemaal niet op een hond. Van het puntje van zijn neus tot het uiteinde van zijn staart was de pasgeboren puppy bedekt met een diepe, mosachtige, levendige groene vacht. Louise en Claire staarden vol afgrijzen naar het kronkelende wezentje, terwijl hun gedachten razendsnel allerlei angstaanjagende scenario’s doorliepen.
Had Rio giftige chemicaliën binnengekregen terwijl ze op straat naar eten zocht? Was dit een gruwelijke genetische mutatie, veroorzaakt door haar ernstige ondervoeding? Louises paniek nam toe toen ze zich zorgen maakte dat de ‘infectie’ die deze bizarre kleur had veroorzaakt, mogelijk zeer besmettelijk was en het leven van de overige ongeboren puppy’s en de rest van het nest in gevaar bracht. Wanhopig op zoek naar antwoorden en bang voor het voortbestaan van het hele gezinsproject, greep Louise midden in de nacht de telefoon om een noodoproep naar de dierenarts te plaatsen.