K9 blijft maar blaffen naar hooibalen… Agent wordt bleek als hij er een opensnijdt

Ryan rende naar zijn patrouillewagen, zette hem in de versnelling en trapte het gaspedaal tot het uiterste in. De sirene loeide terwijl hij over de snelweg raasde in de achtervolging van de op hol geslagen vrachtwagen. Voor hem reed Carl roekeloos en als een gek, slingerend van de ene rijstrook naar de andere in een poging de patrouillewagen af te schudden – en zich totaal niets aantrekkend van de politiehond die op zijn dak vastzat. 

Hoog boven het asfalt groef Duke zijn klauwen diep in het stro, terwijl hij zich laag hield terwijl de wind door zijn vacht raasde en hij jankte toen de aanhangwagen bij elke bocht heftig overhelde. „Hou vol, maat! Hou vol!“ snauwde Ryan in zijn lege cabine, zijn knokkels witgeknepen op het stuur. Via de radio kraakte de meldkamer: „Eenheid 4, secundaire eenheden naderen vanuit het oosten om een wegversperring op te zetten.“

Voor hem aan de horizon verschenen twee patrouillewagens van de provincie, die zich in een mobiele wegversperring slingerden. Carl zag de valstrik en trapte hard op de rem, waardoor de aanhanger in een gevaarlijke, uitgespreide jackknife over beide rijstroken terechtkwam.