Meisje komt steeds te laat op school — waarna de politie de SUV van haar vader controleert

De volgende ochtend was Emily weer te laat. Claire vond haar bij de wastafel in het meisjestoilet, met een tandenborstel in haar hand. Emily verstijfde. Er zat opgedroogde modder op haar schoenen. ‘Ik ben te laat wakker geworden, ik had geen tijd om mijn tanden te poetsen,’ zei ze snel. ‘Je hoeft het niet uit te leggen,’ zei Claire. ‘Ik wil alleen weten of je iets nodig hebt.’ Emily stopte de tandenborstel in haar rugzak. ‘Nee, het gaat wel.’ Later vertelde een andere lerares dat ze had gezien hoe Emily de dag ervoor in het toilet haar sokken had verwisseld.

Na de les vroeg Claire: „Zou het helpen als ik je vader bel over die ochtenden?“ Emily werd bleek. „Doe dat alsjeblieft niet.“ Claire sprak zachtjes. „Waarom?“ Emily trok haar rugzak dichter naar zich toe. Ze weigerde meer te zeggen. Toen Claire het schooldossier bekeek, vond ze een briefje van het secretariaat. Post die naar Emily’s adres was gestuurd, was teruggestuurd. Claire vroeg of ze waren verhuisd. Emily staarde naar haar bureau. “Papa zegt dat we daar nog steeds wonen.”

Toen ze de auto kwamen ophalen, zag Claire de SUV weer staan. Een donkere stof bedekte een deel van de achterruiten aan de binnenkant. Emily merkte dat Claire keek. Haar schouders spanden zich.