Kalveren blijven maar aan een oude schuurmuur likken – de boer wordt bleek als hij erachter kijkt

De volgende dag rond het middaguur arriveerde een gespecialiseerd team voor ondergrondse verkenning, uitgerust met gasdetectoren en krachtige lampen, om de gang veilig te verkennen. Robert wachtte buiten de afzetting terwijl twee onderzoekers afdaalden in de vochtige duisternis van de tunnel.

Toen de onderzoekers een half uur later terugkwamen, zaten hun gezichten onder het donkere vuil. De teamleider overhandigde Robert een digitaal scherm waarop foto’s te zien waren die voorbij de eerste bocht waren genomen.

Op de foto’s was een steeds breder wordende stenen gang te zien, bezaaid met duizenden handgesneden gereedschapssporen. Het plafond direct boven de ingang glinsterde van het vocht. Regenwater dat door de heuvel boven de tunnel sijpelde, druppelde langs het dak van de tunnel naar beneden, nam opgelost zout uit de rots mee en stroomde vervolgens rechtstreeks de achterkant van het metselwerk in, waar het door de mortel heen drong.