David rende door de kamer en sloeg met zijn hand op de wandtelefoon, waarna hij in paniek de receptie belde om te melden dat er een toproofdier op het terrein was. Binnen enkele ogenblikken klonken er overal op het resortterrein schreeuwen, terwijl het resortpersoneel met zwaailichten en brandende fakkels naar buiten stormde.
De vredige binnenplaats veranderde in een complete chaos. Werknemers schreeuwden luid en zwaaiden met hun armen in de lucht, in een poging de enorme kat terug de omliggende wildernis in te jagen. Maar in plaats van voor de vlammen te vluchten, gromde de leeuw woest, zwaaide met zijn staart heen en weer en weigerde koppig om zich uit de menigte terug te trekken.
Toen het beest angstaanjagend dicht langs de trap van hun veranda schoot, greep David Sarah en de kinderen bij hun schouders vast. „Naar boven, nu meteen!” beval hij met strenge stem, terwijl hij hen snel de trap op duwde om zich veilig op te sluiten in de hoofdslaapkamer op de bovenste verdieping.