Alle babysitters stopten al snel nadat ze waren begonnen — de moeder verstopte een verborgen camera en ontdekte de waarheid…

Een week later kwam de nieuwe oppas, Maya, bij hen thuis. Eleanor deed haar uiterste best om zo gastvrij mogelijk te zijn. Ze gaf duidelijke instructies, kocht Maya’s favoriete koffiemelange en zorgde ervoor dat ze elke avond op tijd uit kantoor vertrok. De eerste paar dagen leek alles op rolletjes te lopen. Maya was opgewekt en kon het prima vinden met Leo, en Eleanor voelde een sprankje hoop terugkeren in haar dagelijkse routine.

Tegen de tweede week veranderde de sfeer in huis echter. Maya werd ongewoon stil en vermeed oogcontact telkens wanneer Eleanor de kamer binnenkwam. Op een avond kwam Eleanor beneden en zag ze dat Julian in zijn eentje de eettafel aan het dekken was. ‘Waar is Maya?’ vroeg Eleanor, terwijl ze een bekende golf van ongerustheid voelde opkomen. Julian slaakte een meelevende zucht. ‘Ze is vroeg naar huis gegaan, El. Ze leek behoorlijk overweldigd door de avondroutine.’ Eleanors hart zonk onmiddellijk in haar schoenen.

"Heb ik te veel instructies gegeven?" vroeg Eleanor, haar stem vol twijfel. Julian liep naar haar toe en pakte haar handen vast, zijn ogen vol bezorgdheid. ‘Je bedoelt het goed, lieverd, maar je manier van leidinggeven kan misschien een beetje overweldigend zijn.’ Hij gebaarde naar een gootsteen vol afwas en een stuk speelgoed dat op de vloer lag. ‘Maya voelt gewoon de druk, dat is alles.’ Eleanor knikte zwijgend en slikte de brok in haar keel weg.