Alle babysitters stopten al snel nadat ze waren begonnen — de moeder verstopte een verborgen camera en ontdekte de waarheid…

Die avond opende Eleanor hun gezamenlijke bankrekening op haar computer, terwijl Julian beneden televisie zat te kijken. Ze bekeek de recente afschriften zorgvuldig op zoek naar iets onverwachts. Er stond niets ongewoons in de afschriften. Er waren geen grote uitbetalingen of opnames te zien. Ze overwoog om het bureau te bellen, maar liet dat idee al snel varen – wat zouden zij haar kunnen vertellen dat de nanny’s niet al wisten? Eleanor voelde een vreemde, aanhoudende verwarring in haar borstkas knopen. Er was zeker iets dat ze over het hoofd zag.

Gedreven door een stille, onrustige drang bestelde Eleanor die avond online een paar kleine beveiligingscamera’s. Twee dagen later, terwijl Julian boodschappen deed, installeerde ze zorgvuldig een apparaatje dat verborgen zat in een boekenplankluidspreker in Julians thuiskantoor, één in de woonkamer en twee in de slaapkamers boven. Ze wist niet waar ze naar op zoek was en voelde zich zelfs schuldig toen ze ze installeerde. Ze hield zichzelf voor dat het alleen voor de beveiliging van het huis was, in een poging haar groeiende onbehagen te onderdrukken.

Maandagochtend maakte Julian bekend dat hij nog een kandidaat had gevonden om thuis te interviewen. Eleanor zette een dankbare glimlach op en bedankte hem hartelijk. „Ik ga je advies opvolgen en mijn projecten op het werk afronden,” zei ze zachtjes tegen hem tijdens het ontbijt. Julian glimlachte breed, kuste haar op de wang en begaf zich vervolgens naar zijn thuiskantoor. Eleanor vertrok naar haar kantoor, met een zwaar hart, in afwachting van het moment dat de camerabeelden live zouden verschijnen op haar telefoon.