Alle babysitters stopten al snel nadat ze waren begonnen — de moeder verstopte een verborgen camera en ontdekte de waarheid…

Drie weken later zat Eleanor naast haar advocaat in een vergaderzaal waar de voogdijzaak werd behandeld. Julian zag er aan de andere kant van de tafel ontspannen uit. Zijn advocaat voerde aan dat Eleanors veeleisende carrière voor een onstabiel thuismilieu zorgde en dat Julian de ouder was geweest die probeerde voor stabiliteit te zorgen. Toen Eleanors advocaat de kwestie met de nanny ter sprake bracht, leunde Julian rustig achterover. „Waar is dat zogenaamde bewijs dan?”, vroeg zijn advocaat.

Julian wierp Eleanor een blik toe met een heel lichte glimlach. Hij dacht dat hij had gewonnen. Zijn advocaat had aangedrongen op het hoofdgezag en had de herhaaldelijke ontslagen van de kindermeisjes aangevoerd als bewijs dat Eleanors werk de zorg voor Leo had verstoord. Gedurende enkele ongemakkelijke minuten leek het verhaal dat Julian maandenlang had uitgedacht precies volgens plan te verlopen. Toen haalde Eleanors advocaat een telefoon uit haar aktetas en legde die op tafel.

Ze koos een video uit en drukte op ‘play’. Julians stem vulde de kamer. “Je hebt me ertoe gedwongen!” Daarna volgde zijn opmerking dat een goede moeder thuisbleef, en vervolgens zijn boze verklaring dat hij had geprobeerd Eleanor tot rede te brengen. Er was ook te zien hoe hij de camera van de nanny kapotmaakte. Julians zelfvoldane glimlach verdween plotseling. Zijn advocaat draaide zich langzaam naar hem toe, geschokt. Eleanors advocaat stopte de opname. Voor het eerst had Julian niets te zeggen ter verdediging. Eleanor was blij dat ze eraan had gedacht hun korte woordenwisseling op haar telefoon op te nemen, die die dag in haar borstzak had gezeten.