Moeder wordt voortdurend moe wakker, plakt een camera aan het plafond en heeft meteen spijt als ze de beelden bekijkt

De eerste drie dagen vlogen voorbij in een drukke wirwar van huishoudelijke routine. Tussen het bereiden van gezonde maaltijden voor het gezin en het bijhouden van de speelafspraakjes van haar peuter had Melanie nauwelijks tijd om op adem te komen. Tegen de vierde avond begon zich echter een zware, tot in het bot doordringende vermoeidheid in haar ledematen te nestelen.

Het helemaal in haar eentje verzorgen van een groot huis, een baby die nog steeds ’s nachts wakker werd om te drinken, en een energieke peuter eiste een zware fysieke tol. Elke ochtend voelde haar lichaam pijnlijk aan, alsof ze in haar slaap een zware marathon had gelopen.

Elke dag werd ze wakker met een zwaar, mistig gevoel achter haar ogen dat zelfs de sterkste espresso niet kon verdrijven. Ze schreef het toe aan het feit dat ze in haar eentje voor twee kleine mensjes zorgde en zette haar dagelijkse taken gewoon door. Maar telkens als ze ’s avonds uitgeput in haar kingsize bed neerplofte, voelde het stille huis subtiel zwaarder aan, alsof de schaduwen langzaam dichterbij kwamen.