Moeder wordt voortdurend moe wakker, plakt een camera aan het plafond en heeft meteen spijt als ze de beelden bekijkt

Nog maar veertien dagen eerder was het huis gevuld met warmte en rustige gesprekken. Melanie stond in de zonovergoten hal, haar armen stevig om Davids middel geslagen. Dit was zijn grootste mijlpaal in zijn carrière tot nu toe – een bedrijfsbijeenkomst van twee weken in Chicago – maar het betekende ook de langste periode die ze ooit helemaal alleen zou doorbrengen in hun uitgestrekte huis in Los Angeles.

Tussen het huishouden en de zorg voor de driejarige Olive en de tien maanden oude Milo voelden de komende twee weken aan als een zware marathon. ‘Weet je zeker dat het wel goed komt?’ vroeg David zachtjes, terwijl hij haar een kusje op haar hoofd gaf en zijn bagage bij de voordeur neerzette.

Melanie glimlachte geruststellend en zelfverzekerd, waarmee ze zijn aanhoudende bezorgdheid wegwuifde. “Het komt helemaal goed met ons. Ga je presentaties maar met glans afwerken. We videobellen elke avond voor het slapengaan.” Ze omhelsden elkaar nog een laatste keer langdurig, voordat zijn auto de oprit opreed en haar alleen achterliet in het stille huis, terwijl de voordeur zachtjes dichtklikte.