“De wereld kent me alleen als professor. Maar daarvoor heb ik in stilte gediend. In Bletchley Park kraakten we cijfers die de oorlog hielpen keren. Later droeg ik deze vaardigheden over naar Europa, reizend onder valse namen, met paspoorten die jullie nu in bezit hebben. Ze zijn van een tijd die je misschien niet helemaal begrijpt.”
“Je tante was mijn licht. We ontmoetten elkaar onder codes en geheimhouding, maar bouwden toch iets moois op. Haar dood was een ongeluk, wreed en zinloos. Geruchten schilderden me donkerder af, maar de waarheid deed er nooit toe voor tongen die uit waren op schandaal. Ik begroef mijn verdriet en daarmee een groot deel van wie ik was.”