“Dat is heel goed, Daniel -” Begon Fitch. Cindy verscheen ademloos in de deuropening achter Elias. “Meneer Fitch, ik moet u spreken. Het is belangrijk -” Hij glimlachte naar haar: “Zo meteen, Cindy.” Ze probeerde het opnieuw, “Meneer, het kan echt niet -” “Ik zei zo meteen.” Hij keek terug naar Elias en vouwde zijn handen op het bureau.
“Meneer Boone. Er is hier een proces en -” “Meneer Fitch -” Cindy probeerde het nog een keer. “Cindy.” Definitief. Dezelfde toon die hij in de gang had gebruikt. Een deur ging dicht. “Ik regel het wel.” Ze stond nog even in de deuropening, iets dringends en onuitgesproken stond zichtbaar op haar gezicht. Toen stapte ze terug. Fitch draaide zich terug naar Elias.