Hij legde de documenten op volgorde. De factuur, de werkbon die elf weken na de begrafenis werd ondertekend, de verslagen van de installatie van de camera, de verklaring van de technicus en de betaling van donderdag, voorzien van een tijdstempel. Eén voor één, zonder iets te zeggen. Marsh bekeek ze stuk voor stuk.
“Dit is indirect,” zei Marsh uiteindelijk. “Ja,” beaamde Marcus aangenaam. “De rest niet.” Hij draaide de laptop naar Marsh toe. De e-mailketen van de back-upserver toonde de communicatie tussen Marsh en de aannemer. De onderwerpregel zelf had het spel al verraden.