Ze viel op haar knieën en begroef haar gezicht in zijn vacht. De tranen kwamen plotseling. Shadow had haar weer gered. Toch was elke hartslag doorweven met angst – wat zou er de volgende keer gebeuren? En de keer daarna? Liefde ketende haar aan hem, maar angst fluisterde dat de ketting hen beiden kon wurgen.
Elise wist dat haar tijd met hem maar van korte duur kon zijn. Elke daad van bescherming maakte de verdenking alleen maar scherper. Hun wereld kromp ineen, een lont brandde in de richting van een ramp. Ze kon het onvermijdelijke niet langer negeren. Ze kon zijn behoefte aan vrijheid nauwelijks bedwingen. Als hij niet gepakt werd, zou hij door de mensen neergeslagen worden. Ze huiverde bij de gedachte.