In de dagen voorafgaand aan de presentatie was Brad onuitstaanbaar. Hij paradeerde rond de open vloer en repeteerde zinnen als een motiverende papegaai. “Laten we synergieën gebruiken voor schaalbare ideeën!” riep hij naar de stagiairs, die met lege ogen knikten. Ethan kon zijn grijns nauwelijks bedwingen. Het was al poëzie.
Brad begon zelfs geïmproviseerde peptalks te geven aan het team. “We gaan ze versteld doen staan,” zei hij terwijl hij bij het whiteboard stond. “Deze presentatie? Het zal de industrie revolutioneren.” Ethan, nippend aan zijn koffie, mompelde zachtjes: “Je hebt geen idee.”