James opende vervolgens het horlogedoosje. “Mijn vader droeg dit elke dag,” zei hij. Onderaan de bundel lag een briefje in Daniels handschrift. James las het één keer en gaf het toen aan Brian. Voor later. Brian keek op. James staarde naar de open vloerholte alsof hij erdoorheen kon kijken naar de nacht waarin zijn vader alles had verstopt.
“Ze dachten echt dat ze terugkwamen,” zei hij. Brian knikte. “Ja.” Een tijdje spraken ze geen van beiden. Cooper kwam naast James zitten en rustte tegen zijn been. Een week later kwam James terug met een envelop.