Tegen die tijd waren de munten en juwelen getaxeerd. Sommige stukken hield James – het horloge, de broche, de armband van zijn moeder. De rest verkocht hij. Hij legde de envelop op de keukentafel. Brian fronste. “Wat is dat?”
“Jouw deel,” zei James. Brian keek op. “Dat kan ik niet aannemen.” “Jawel.” James knikte naar Cooper. “Zonder jullie twee blijft dit allemaal begraven.” Brian opende de envelop. Het bedrag in de envelop was genoeg om zijn schulden af te lossen en hem iets te geven wat hij lang niet had gehad: ruimte om te ademen.