Ze stonden daar met z’n drieën in stille overeenstemming. Buiten was de wind helemaal gaan liggen. De nacht voelde schoon, ontdaan van de storm, zoals het altijd voelt als iets tegen de verwachtingen in overleeft. Owen wierp weer een blik op het kleine wezentje en blies een lange adem uit waarvan hij niet doorhad dat hij hem vasthield.