Ze liep met geoefende efficiëntie door de winkel en telde elke dollar met de precisie die het weduwschap vereiste. Bij de kassa vroeg de bediende: “Papier of plastic?” Eleanor glimlachte. “Wat het goedkoopste is.” Buiten ratelde de kar over het asfalt. De wind rukte aan losse bonnetjes. Ze laadde de tassen langzaam in de kofferbak, met pijnlijke vingers.
“Bijna thuis,” mompelde ze – en ze haatte het woord thuis omdat het zo leeg was geworden. Niemand die wachtte. Geen hond aan de deur. Rex hoorde haar motor altijd voor ze de straat in draaide. Michael lachte altijd. “Betere beveiliging dan de perimeter van de basis.” Rex was Michael’s schaduw geweest, getraind, gedisciplineerd, loyaal tot op het bot.