De ladder kraakte onheilspellend onder het gewicht van de klimmer. Samantha’s nagels groeven zich in haar handpalmen terwijl ze toekeek hoe hij stap voor stap tergend omhoog klom tot hij de dakrand bereikte. Hij verdween uit het zicht, turend in het nest. Seconden werden een eeuwigheid. Niemand bewoog. Niemand durfde zelfs maar te fluisteren.
Iedereen hield zijn adem in toen de jongeman verder over de rand van de schuur leunde en diep in het nest tuurde. De boomgaard leek helemaal stil te vallen, zelfs het briesje pauzeerde, wachtend. Samantha’s nagels groeven zich in haar handpalmen terwijl ze zich schrap zette voor het nieuws dat zou komen.