Ethans gezicht vertrok van kleur. Zijn ogen dwaalden tussen Kiara en de agenten, paniek flikkerde in zijn gezichtsuitdrukking. “Wacht! Dit is niet wat het lijkt,” sputterde hij, zijn stem verhevigde in wanhoop. “Je kunt me niet zomaar arresteren voor een stom misverstand!” Hij stribbelde tegen, de boeien rinkelden toen hij met zijn armen rukte.
Agent Johnson stapte naar voren, zijn strenge blik onverbiddelijk. “Je hebt bekend, Ethan,” zei hij kil terwijl hij een afspeelapparaat omhoog hield. Met een druk op de knop vulde Ethan’s eerdere bekentenis de kamer. Elk woord sloeg in als een hamer en bezegelde zijn lot. Naast de opname werden foto’s van de gestolen ring getoond, die perfect overeenkwamen met de documentatie van het museum.